
Mijn naam is Reinout Knitel en woon al mijn hele leven in Breda. Ik ben getrouwd met Marijke. Wij hebben 2 kinderen, Thijs en Annemijn, en zijn trotse opa en oma van de kleinkinderen Boris en Sara die geboren is tijdens de Roparun van vorig jaar 2024.
Ik heb 33 jaar gewerkt bij het Casino in Breda en ben inmiddels 3 jaar met pensioen.
Toen de kinderen klaar waren met hun studies, ben ik een dag minder gaan werken om o.a vrijwilligerswerk te gaan doen. Zo’n 15 jaar geleden zag ik een oproep van Rolerisuit waar ze chauffeurs zochten. Om bewoners van een tehuis, die in een rolstoel zitten, een gezellig dagje uit te bezorgen. Dit geeft me veel voldoening omdat de mensen je zo dankbaar zijn. Tijdens corona, toen het Casino dicht was, ben ik als chauffeur voor de Voedselbank Breda gaan rijden om bij diverse leveranciers spullen op te halen voor de gezinnen die gebruikmaken van de Voedselbank. Ook ben ik vrijwilliger bij Automaatje, waarbij we mensen zonder auto begeleiden naar het ziekenhuis, tandarts of andere bestemming. Sinds een jaar of 3 ben ik ook een fietsmaatje van een dame van 90 jaar, waarmee ik wekelijks ga fietsen met een duofiets van Fietsmaatjes Breda.
Op sportief gebied ben ik scheidsrechter bij de hockey waarbij, elke 2 weken ergens in Nederland, een toernooi wordt georganiseerd voor spelers van 65 jaar en ouder. Zij spelen ook heuse interlands, waarbij ik 2 jaar geleden de eerste interland van 80+ heb gefloten tussen Nederland en Engeland. Ook probeer ik af en toe te golfen en breng 2 à 3 keer per week een bezoek aan de sportschool.
Verder ben ik al 26 jaar actief bij de wijkraad IJpelaar-Overakker, die probeert om de bewoners van deze wijken te verbinden en contacten te onderhouden met de gemeente.
Dit wordt mijn 8e Roparun, waarvan 6 voor Team 136, de laatste 5 keer. En 2 keer eerder voor het team van Holland Casino ongeveer 18-20 jaar geleden.
Bij dit gezellige en sportieve team 136, rijd ik op de grote bus samen met Ardon en help mee om het basiskamp op- en af te bouwen op het wisselpunt.
De Roparun draag ik een warm hart toe, omdat ik het een mooi en goed gebaar vind richting de mensen met kanker en hun naasten. Heb het helaas van dichtbij mee moeten maken door het overlijden van mijn moeder aan borstkanker op 82-jarige leeftijd. En bij een broer en zus, die er beiden gelukkig op tijd bij waren en weer schoon zijn.
Dit jaar ga ik wéér tijdens het pinksterweekend op pad met Daar Lopen We Voor en mijn mooiste moment bij de Roparun, blijft elke keer weer de aankomst op de Coolsingel, wat me telkens een kippenvel moment geeft!